Nie bój się igły!

• Przygotowanie zmniejsza lęk. Dziecko, które wie, co po kolei się wydarzy (opaska, zimny wacik, ukłucie, plaster), mniej się boi i lepiej współpracuje. Najlepiej obejrzeć historyjkę dzień wcześniej i raz jeszcze przed wyjściem.
• Oddech z długim wydechem. Powolne oddychanie („kwiatek–świeczka”, dmuchanie baniek) uspokaja układ nerwowy i odciąga uwagę. U dzieci rozproszenie uwagi i techniki oddechowe należą do najlepiej udokumentowanych sposobów na mniejszy ból i stres przy kłuciu.
• Mówimy prawdę. Pierożek nie obiecuje, że nic nie będzie czuć — mówi, że ukłucie jest krótkie i że oddychanie je zmniejsza. Zamiast „nie będzie bolało” lepiej: „poczujesz szybkie ukłucie, a potem będzie po wszystkim”. Nadmierne uspokajanie i przepraszanie zwykle zwiększa niepokój dziecka.
• Pozycja przytulenia. Siedzenie na kolanach rodzica, przodem lub bokiem, daje poczucie bezpieczeństwa lepiej niż leżenie i przytrzymywanie.
• EKG. Tu nie ma kłucia — trudnością bywa rozbieranie, zimne elektrody i konieczność leżenia bez ruchu. Warto powiedzieć wprost, że badanie nie boli, a ćwiczenie oddechu potraktować jako trening „leżenia jak posąg”.
• Krem znieczulający. Przy planowanym pobraniu lub wenflonie zapytajcie personel o krem miejscowo znieczulający — zwykle trzeba go nałożyć ok. 60 minut wcześniej.
• Poczucie kontroli. Dajcie dziecku małe wybory: którą rękę, czy patrzy, czy liczy na głos. Płacz jest w porządku — nie oceniamy go.

Na podstawie m.in. wytycznych HELPinKids&Adults dotyczących bólu przy zabiegach z igłą (Taddio i in., 2015) oraz przeglądów Cochrane nt. psychologicznych metod zmniejszania bólu przy kłuciu u dzieci (Birnie i in., 2018). Strona nie zastępuje porady lekarza.